Als het niet goed gaat met je ouders als je zelf in het buitenland woont

Wat doe je als het niet goed  gaat met je ouders als je zelf in het buitenland woont? Hier het verhaal van Margot en tips.

Hoe het begon

Kerst 2016. Mijn ouders en zus komen op bezoek in Brunei. Ik prijs me gelukkig dat mijn ouders nog zo gezond zijn voor hun leeftijd, elke week nog kilometers wandelen. Dat ze de lange reis kunnen en willen maken. Mijn vader is soms wel wat stil, maar dat is niet gek na een lange reis.

Hoe het omsloeg

Zes maanden later. Ik zit in het vliegtuig naar Nederland. Alleen. Mijn moeder is opgenomen. Ingestort nadat bij mijn vader beginnende Alzheimer werd geconstateerd. Na een week vlieg ik terug. Het afscheid is moeilijk, maar gelukkig is het bijna zomervakantie en zouden we al naar Nederland gaan.

Later in de zomer. De kinderen en ik vliegen bijna weer terug naar Brunei. Mijn moeder is nog steeds opgenomen. Mijn vader wordt per ambulance afgevoerd na een bezoekje aan de kinderboerderij.

Mijn zus en ik zitten die avond in ons ouderlijk huis op de bank. Het is er stil. Mijn ouders zijn er beiden niet. Het voelt vreemd. We kijken elkaar aan.

Wat de *piep* is hier gebeurd?

Onze immer gezonde ouders zijn ineens “oud.” Natuurlijk hadden ze wel eens iets, maar dit? Nu lijken ze een abbonnement op de huisarts en de specialist te hebben. We vinden het moeilijk te bevatten. Hoe moet dit nu verder?

Het afscheid is deze keer zwaarder dan anders. Mijn moeder is nog niet thuis, maar vader gelukkig wel weer. Gelukkig kunnen we het ons veroorloven om met Kerstmis weer naar Nederland te gaan.

Hoe het verder ging

Kerst 2017. De rust lijkt weergekeerd. We maken uitstapjes met mijn ouders. Op het eerste gezicht is er niks veranderd. Mijn ouders zijn terug in hun gebruikelijke routine, fietsen, koor, tennis. Alleen wandelen doen ze niet meer zo ver.

Alles lijkt hetzelfde. En toch is het helemaal anders. De gezondheid van mijn lieve papa is echt verslechterd, met mijn moeder gaat het gelukkig weer beter. Het zal een doorslaggevende factor worden bij de beslissing of we nog in het buitenland willen na afloop van het contract van mijn man. Dat was het natuurlijk altijd al, maar nu is het “echt.”

 

Wat kun je doen als het niet goed gaat met je ouders?

Deze situatie heeft zowel emotionele als praktische impact. Waarschijnlijk moet je in deze situatie net als ik veel aan je ouders denken en maak je je zorgen. Ongemerkt kost dat heel veel energie.

Voor mij voelt het als een onzichtbare onderstroom, ik leef gewoon mijn leven in Brunei, maar aan de binnenkant zit pijn, verdriet en onmacht. Accepteren van de grenzen van wat er mogelijk is op afstand is een van de lastigste dingen- ik heb ook twee kleine kindjes die aandacht nodig hebben en kan niet zomaar even een weekend naar Nederland. Ik kan niet even langsgaan, mee naar de dokter of voor ze koken, en dat is soms moeilijk. Wat kun je doen?

Emotioneel

1)      Zorg voor jezelf

Het klinkt misschien vreemd, maar het is wel heel belangrijk: Vergeet niet goed voor jezelf te zorgen. Leef gezond en geef je emoties ruimte als het nodig is- sporten, schrijven of mindfulness kunnen daarbij behulpzaam zijn. Zoek steun bij je partner of vrienden. Professionele hulp in het Nederlands is ook beschikbaar op afstand, bijvoorbeeld via mijn Globalicious collega’s Susan Manni (psycholoog) en Marieke Werger (sociaal psychiatrisch verpleegkundige).

2)      Geef je ouders aandacht

Dat doe je waarschijnlijk al. Vaker bellen, bijhouden wanneer de doktersafspraken zijn, een kaartje of bloemetje laten bezorgen. Soms is het genoeg om te luisteren en hebben ze geen advies nodig. En als je het gevoel hebt dat je echt langs moet gaan? Probeer het mogelijk te maken, ook al is het heel kort. Met je eigen ogen zien, maakt uit. Soms proberen ouders je ook te beschermen en laten ze niet zien hoe het eigenlijk (niet meer) gaat. Dat kan op afstand moeilijk te beoordelen zijn. En soms kan het juist een geruststelling zijn, als je bijvoorbeeld ziet dat er goed voor ze gezorgd wordt.

 

Praktisch:

1)      Breng hun netwerk in kaart

a) Heb je zussen en broers die de zorg op zich willen en kunnen nemen?

Gelukkig heb ik een zus die dagelijks bij mijn ouders is. Ik ben haar ontzettend dankbaar, en tegelijk voel ik me soms ook schuldig erover dat ik zo weinig “echt” kan doen, hoewel mijn ouders telefoontjes ook erg waarderen. Heb jij broers en zussen en willen/kunnen zij (een deel van) de zorg op zich nemen? En wat verwachten zij van jou?

b) Hebben je ouders anderen in hun omgeving die voor ze klaar staan?

Ooms en tantes, buren, voormalige collega’s? Ik was positief verrast over hoe alle lieve vrienden van mijn ouders zich over hen ontfermden, belden op bezoek kwamen. Tegelijkertijd zijn zij natuurlijk niet in huis bij je ouders. Maar ze kunnen vast helpen met doktersbezoeken, administratie op orde brengen etc.

c) Ken je hun huisarts al?

Daarnaast speelt de huisarts een cruciale rol in het Nederlandse zorgsysteem. Veel grote huisartsenpraktijken werken tegenwoordig met ondersteuners, zoals dementieverpleegkundigen, dietisten, psychiatrisch verpleegkundigen etc.

Als het goed is treedt dat systeem vanzelf in werking, maar je kunt ook de praktijk eens benaderen om te vragen wat er mogelijk is. Thuiszorg wordt geregeld via de gemeente, de huisarts kan je in de goede richting wijzen. Daarnaast heb ik me bij mijn laatste bezoek voorgesteld aan de huisarts, zodat zij ook weten wie ik ben en hoe ze me eventueel kunnen bereiken. Je kunt overigens niet zomaar een gesprek voeren over de situatie van je ouders met de arts vanwege de geheimhoudingsplicht. Je ouders kunnen je wel machtigen hiervoor.

 

2)      Administratieve steun

Bankrekening ed: Moedig je ouders aan om hun administratie op orde te brengen. Zo bleken mijn ouders geen gezamenlijke rekening te hebben. Nu is mijn moeder ook gemachtigd en mijn zus ook. Energieleveranciers, watertoevoer, internetprovider, ook dat is handig om op een rijtje te hebben mocht de stroom uitvallen et cetera. Daarnaast hebben ze een pasje voor speciaal vervoer geregeld, dat ze ook op pad kunnen als mijn zus ze niet kan brengen.

Testament: is hun testament op orde (zeker als ze bv gescheiden zijn)? Weet jij waar het ligt en wie de notaris en de executeur is?

Huisonderhoud: mijn ouders wonen al lang in hun huis en het is altijd goed onderhouden. Maar schilderwerk, keukenapparatuur etc begint inmiddels wel erg oud te worden. En hebben ze op termijn handgrepen in de badkamer nodig of een traplift? Wellicht kun je zitten met je ouders en het eens hebben over een meerjarenplan voor het onderhoud (ze moeten wellicht even aan het idee wennen). De Vereniging Eigen Huis heeft informatie over op welke zaken je moet letten- je kan via hen bijvoorbeeld een bouwkundige keuring laten uitvoeren, waardoor helder wordt waar het onderhoud achterstallig is.

 

Hoe ga of ging jij om met zo’n situatie? Heb je tips voor anderen in deze situatie?

 

Post Author: Margot

Margot
Margot woont sinds 2015 met haar gezin in Brunei. Een grote verandering na 4 fantastische jaren in metropool Beijing, waar ook haar twee kinderen werden geboren. Eerder woonde Margot in Barcelona en werkte zij in Oost-Afrika op het gebied van internationaal recht. Margot is Expat Coach en Trainer bij Clarity Brunei en bij haar eigen bedrijf Expat Energy (www.expat-energy.com). Ze begeleidt expats wereldwijd bij de hobbels van het leven, wonen en werken in het buitenland. Haar passies zijn reizen en nieuwe culturen ontdekken. Haar reis-wishlist wordt alleen maar langer. Daarnaast houdt ze van lezen en maakt ze met haar kinderen al dansend de woonkamer onveilig.

1 reactie op “Als het niet goed gaat met je ouders als je zelf in het buitenland woont

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.