Home Cultuur Gastblog Lenke Slegers – Ik mis mijn familie nooit
Gastblog Lenke Slegers – Ik mis mijn familie nooit

Gastblog Lenke Slegers – Ik mis mijn familie nooit

door Gast

Klinkt dat hard? Waarschijnlijk. Veel van mijn vrienden in mijn huidig gastland vinden dat heel raar, zij zouden liefst 2 of zelfs 3x per jaar naar Nederland gaan om familie en vrienden te zien, onder het genot van een bitterbal en een lekker glaasje rosé.

Acht jaar geleden kwam ik als vrijwilliger naar Oeganda om er 3 maanden pauze te nemen van het snelle, veeleisende leven in Belgie. Altijd een drukke agenda, maanden op voorhand beginnen plannen om een weekendje vrij te vinden en weg te kunnen naar de Ardennen met vrienden, weten dat je voor de rest van je leven op een bepaalde datum altijd verwacht wordt om een verjaardag te vieren, het luxeprobleem hebben om te denken: waar zullen we dit jaar weer eens op vakantie gaan? Werken in een bedrijf dat niet bepaald mee helpt aan een ecologische wereld.

Daar had ik genoeg van.

Ik wilde anders leven

Dus volgde ik een infocursus bij de overheid over ‘het bevorderen en verdiepen van kennis en betrokkenheid van burgers bij mondiale maatschappelijke vraagstukken’.  Erg interessant en erg theoretisch.
Ik had 6 maanden loopbaanonderbreking genomen en nam van de gelegenheid gebruik om ineens 3 maanden naar een ontwikkelingsland te gaan om vrijwilligerswerk te doen. Ik heb random gezocht, wist alleen dat ik naar Afrika wou en dat het een land moest zijn waar ze engels als 2e taal hadden aangezien mijn frans niet zo heel goed is.

Na veel zoek- en vergelijkwerk kwam ik bij een kleine Nederlandse organisatie terecht die werkzaam waren in Oeganda.
Oegawaar? Ik moest het op de wereldkaart opzoeken om te weten dat ik naar Oost Afrika zou trekken. Maar ze spraken er blijkbaar engels dus dat was voldoende voor me.

Tijdens mijn verblijf daar kwam mijn Nederlandse vriend me opzoeken en trokken we door het land. Hij zag en voelde hoe gelukkig en stressvrij ik me voelde, en vroeg of we anders naar dit land zouden verhuizen?

We hadden het er al een paar jaar over, om te verhuizen naar ‘een’ buitenland. Maleisie, Nieuw-Zeeland en Zwitserland waren al de revue gepasseerd, maar geen enkele keer hadden we echt een ‘yes’ gevoel.

Dit keer wel. En stonden we slechts een half jaar later gepakt en gezakt op Oegandese bodem. Zonder geschikte cv’s om voor een ngo ofzo te werken, en met de wetenschap dat we zelf iets zouden moeten opzetten om onze boterham te verdienen.

Dat hebben we gedaan door een jaar later een restaurant te openen, dat nu 6 jaar later nog steeds goed draait. Iets waar we fier op zijn.

Nederlanders vind je overal

Dat zeggen ze toch zelf, maar het is ook waar. Ik heb verschillende zeer goede Nederlandse vrienden die ook hun leven in NL hebben opgegeven om ‘anders’ te leven (of verliefd werden 😉 ). Maar al mijn westerse vrienden missen hun familie en vrienden van hun thuisland. En zouden graag meer dan eens per jaar naar huis gaan om iedereen te zien en bij te kletsen.

Ik heb dat niet. Nooit gehad. Ik ga jaarlijks naar Belgie ‘op vakantie’. Ik geniet ernorm van mijn vrienden en familie (en van het lekkere eten) en mis dan ook helemaal niks of niemand in Oeganda. Het lijkt wel of ik in een andere wereld stap. Ze liggen ook zo ver uiteen.

Worlds apart

Het vliegtuig brengt je in 10u vliegen van Uganda naar Europa. Dat is snel en geeft je weinig tijd om mentaal aan te passen aan een volledig andere wereld. Maar na 7 jaar went het wel en lijkt het of ik door in het vliegtuig te stappen de deur van de ene wereld mentaal sluit en daardoor bijna vergeet. Of niet vergeet maar in een apart hoekje weg stop tot ik de deur weer open.

Dat is geen bewuste tactiek, het valt me de laatste jaren op dat dit gebeurd. En dat is niet slecht. Ik switch gewoon van de ene maatschappij naar de andere.

Het zijn dan ook echt ‘worlds apart’. Van de hectiek van een ontwikkelingsland naar een totaal andere hectiek van een ontwikkeld land: ik switch of ik nooit anders gedaan heb.

So far bevalt het me nog steeds, ben ik elk jaar blij om mijn vrienden en familie te zien en ben ook nog steeds blij om naar ‘huis’ te gaan.

 

Over Lenke:

Lenke Slegers woont en werkt in Oeganda en heeft daar een eigen restaurant en is Managing Director  van UGoGreen Organisation “Building a Sustainable Future” – in Oeganda.

Meer inspiratie!

Leuk, laat een reactie achter!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll Up