Home Emigreren Gastblog Nynke – Heel vaak verhuizen hoe doe je dat?
Globalicious Gastblog Nynke met haar gezin

Gastblog Nynke – Heel vaak verhuizen hoe doe je dat?

door Gast

Verhuizen is iets waar Nynke van der Burg haar hand niet meer voor omdraait. Voor Globalicious deelt ze de uitdagingen en tips van haar mobiele leven met 3 kinderen.

Waar woon je nu?

In de landelijke Adelaide Hills. Ik beantwoord deze vraag zittend bij de houtkachel want het is hier koud en regenachtig en herfstig. Heel wat anders dan vorig jaar toen we nog in de suburbs van Brisbane woonden.  Daar was het klimaat sub-tropisch en de meeste dagen in mei warm en zonnig. We wonen sinds begin januari van dit jaar in de Adelaide Hills, dus nog niet zo lang, maar we voelen ons hier al aardig thuis. Het weer helpt daar misschien zelfs wel aan mee. Want zulke herfstige dagen hebben ook wel weer wat gezelligs. En we hebben hier 10 kippen en 4 schapen in de tuin rond lopen en dat is ook heel leuk. En elke dag kangaroes in de tuin en we zien regelmatig koala’s in de buurt, wat wil je nog meer!

Hoe ben je daar terecht gekomen?

We zijn hierheen verhuisd voor het werk van mijn man, hij werkt bij de CSIRO (Commmonwealth Scientific and Industrial Research Organisation) als natuurkundige en ze wilden hem hier graag voor 80% op een wijnproject hebben. Hij doet de komende jaren onderzoek naar druiven. Hij werkt aan de technologische kant van de landbouw omdat ze daar zijn kennis van optica nodig hebben.

Hiervoor zijn we ook al regelmatig voor zijn werk verhuisd en tot nu toe vinden we dat alleen maar leuk. We hebben op die manier al veel van de VS en Australië gezien. Mijn man is Amerikaan en we hebben samen 10 jaar in de VS gewoond in 5 verschillende staten. Dit is onze derde plek in Australie. We hebben de eerste jaren vlakbij Sydney gewoond, daar verhuisden we in 2012 heen vanuit Pennsylvania. Onze drie jongens zijn in Maine in de Verenigde Staten geboren en inmiddels tieners.

Wat vind je het mooiste aan de plek waar je nu woont?

Ik ben gefascineerd door de Australische natuur en we wonen hier helemaal ondergedompeld in natuur -we hebben dagelijks kangaroes in de tuin, zien elke weer wel een keer een koala en hebben de mooist gekleurde vogels rondom ons huis. De Adelaide Hills zijn echt prachtig.Het is heel landelijk en rustig en er zijn veel mooie oude gebouwen en prachtige oude eucalyptus bomen. Ook leven hier veel beschermde diersoorten die op andere plekken in Australië al zijn uitgestorven, bijvoorbeeld de southern brown bandicoot. Het is ook een beetje toeristisch vanwege de historische gebouwen en de wijngebieden (de Barossa Valley en McLaren Vale liggen om de hoek) en dat is ook wel heel leuk. Ik geniet elke dag weer van het wonen hier.

En wat is het uitdagendste?

Het uitdagendste aspect van het wonen hier is dat we geen openbaar vervoer in de straat hebben en dat de dichstbijzijnde bushalte 10 minuten rijden is. We zitten dus veel in de auto. Zeker met 3 tienerjongens die wel allerlei activiteiten maar nog geen rijbewijs hebben is dat wel eens lastig.

Wat ik ook nog steeds moeilijk vind is de afstand naar Nederland vanuit Australië. Ik ben erg aan mijn familie in Nederland gehecht en tja, het is ver en het reizen duur.

verhuizen gastblog nynke

Nynke’s huis in de Adelaide Hills

Jullie zijn al vaak verhuisd- hoe raak je weer gesetteld en heb je daar tips voor?

Ik merk dat ik het steeds gemakkelijker vind om me te settelen. Ik weet niet precies waar dat aan ligt,  leeftijd, ervaring, het minder hebben van verwachtingen?

– Goede voorbereiding

In elk geval merk ik dat het een goed idee is om je van te te voren goed voor te bereiden.  We wisten een half jaar voor de laatste verhuizing al dat we zouden gaan verhuizen. We zijn ten eerste hier een paar weken wezen kijken om een indruk te krijgen, een idee waar we zouden willen wonen, we hebben naar scholen gekeken etc. Dat hielp enorm, ook voor de kinderen was dat heel fijn.

Verder heb ik via internet al contact gemaakt met andere mensen hier en heb ook al uitgezocht welk activeiten onze kinderen konden doen et cetera. Zo konden mijn kinderen meteen na de verhuizing al beginnen met bijvoorbeeld zeilen, klimmen, en toneelles,  en hadden we meteen al met mensen afgesproken. We hebben ons hier eigenlijk nog helemaal niet alleen gevoeld. Het helpt ook dat het zo gemakkelijk is tegenwoordig om in contact te blijven met vrienden. Zo skypen onze jongens nog regelmatig met hun vrienden in Brisbane. En ik bel of skype regelmatig met vrienden in Nederland, Amerika en Australië.

– Open staan voor nieuwe ervaringen

Ik denk dat het ook goed is om open te staan voor nieuwe ervaringen en niet te veel stil te staan bij dingen die je mist uit je vorige plek (die zijn er altijd!). Ik ben dankbaar voor alle ervaringen en voel me bevoorrecht om dit allemaal mee te maken.  Wat ook altijd weer heel belangrijk is voor ons, is om zo snel mogelijk veel te leren over onze nieuwe woonplaats – alle toeristische plekken bezoeken, leren over de natuur en geschiedenis op onze nieuwe plek, zo voelen we ons sneller thuis.

– Vallen en opstaan

Ik heb dit alles wel met vallen en opstaan geleerd moet ik zeggen. Het eerste jaar dat we in Sydney woonden heb ik me aardig alleen gevoeld en heb ik enorme heimwee gehad. Ik denk dat dat te maken had met irrealistische verwachtingen en een slechte voorbereiding. We zijn eigenlijk heel spontaan vanuit de VS naar Australië verhuisd zonder dat we hier ooit waren geweest. Ik had verwacht dat Australië niet veel anders zou zijn dan de VS maar dat bleek niet zo te zijn. En ik had het idee dat ik het wel over me heen zou laten komen en was niet pro-actief.Met andere woorden: ik had helemaal niks voorbereid en daar stonden we dan opeens in een heel andere wereld. Dat was ook een interessante ervaring, maar gemakkelijk vond ik het niet.

Je hebt al veel verschillende beroepen uitgeoefend, kun je daar iets over vertellen en heb je tips over hoe dit aan te pakken?

Dit vind ik een beetje een lastige vraag want ik heb niet echt een geplande en uitgedachte carrière ofzo.Ik heb altijd maar gedaan wat er op mijn pad komt en waar mijn interesses op dat moment liggen. Zo ben ik ooit als onderzoeker en arbeidshygiënist begonnen nadat ik in Nederland milieugezondheidkunde en demografie had gestudeerd.

Doula en Lactatiekundige

Toen ik zwanger was van onze tweeling en bedrust kreeg voorgeschreven kon ik niet blijven werken maar raakte ik erg geinteresseerd in alles rondom bevallen en borstvoeding geven. Ik ben toen bij borstvoedingsorganisatie LLL (La Leche League) gaan werken als vrijwilliger. Vervolgens heb ik ook betaald werk gedaan als doula en lactatiekundige nadat ik de opleidingen in die richting heb gedaan. Ik heb dat totaal zo’n 7 jaar gedaan -dat was in de tijd dat we in de VS woonden.

Thuisonderwijs, tuinieren en dierenverzorging

Eenmaal in Australie zijn we al onze jongens thuisonderwijs gaan geven en is het betaalde werk op een zacht pitje komen te staan. Ik heb in de tussentijd wel veel geleerd over tuinieren (cursussen en werkervaring gedaan in permacultuur, biologisch tuinieren en ‘bush care’) en heb in Brisbane een jaar bij een biologisch winkeltje gewerkt.  Inmiddels werk ik als vrijwilliger bij het koala ziekenhuis in Adelaide en ben veel aan het leren over de verzorging van Australische dieren. Dat vind ik ook reuze interessant. Ik zit er aan te denken om een opleiding in dierenverzorging of ecologie te gaan doen en dan werk in die richting te gaan zoeken. Maar ik sta ook open voor andere dingen die eventueel op mijn pad komen.

Kinderen met special needs in het buitenland- hoe pak je verhuizen met hen aan?

Onze tweeling (inmiddels zijn ze 16! waar blijft de tijd) hebben allebei het syndroom van Asperger en dat uit zich heel anders bij de een dan bij de ander. Het is niet altijd gemakkelijk geweest maar inmiddels gaat het heel goed met ze en ze hebben al onze verhuizingen erg goed doorstaan. Ik denk dat het heel erg heeft geholpen dat we thuisonderwijs met ze gedaan hebben de laatste jaren. -Mijn jongste zoon heeft geen speciale needs maar heeft tot nu toe ook voornamelijk thuisonderwijs gehad. Dat heeft het vaak verhuizen zeker gemakkelijker gemaakt voor me- ze hoefden niet elke keer weer te wennen aan een nieuwe school.

Hoe doe je dat met dokters? Zoek je na het verhuizen steeds een andere dokter of ben je zelf een specialist geworden?

We zoeken steeds weer een andere dokter inderdaad.Onze jongens hebben nauwelijks een dokter nodig dus dat is geen probleem geweest. Ik zelf heb wat chronische gezondheidsproblemen en heb daarvoor al verschillende artsen gezien maar ik zie daarin ook wel de voordelen van verhuizen. Zo zien immers verschillende artsen het probleem van verschillende kanten en dat heeft mij wel geholpen. Het nadeel is dat ik op sommmige plekken geen goede arts had en dus zelf ook inderdaad een beetje specialist geworden.

Hoe pak je dat thuis lesgeven aan? Werk je met bestaande leerpakketten en hoe ga je ermee om als ze geen zin hebben?

Ik werk niet met een bestaand curriculum maar ben ook geen ‘unschooler’ (bij unschooling wordt geen onderscheid gemaakt tussen spelen, leren, werken en leven maar beschouwen [de ouders] elke ervaring als een groeikans).. We werken wel met wat structuur en focussen op de interesse en het niveau van de jongens. Omdat een van onze tweeling wel naar school gaat, weet ik wel een beetje wat er verwacht wordt in zijn leerjaar, dat is wel handig.

Online leren

We doen veel dingen online – zo is er een geweldig goede wiskunde website (Khan Academy) die helemaal gratis is. Er zijn ook heel veel gratis online universiteitscursussen te vinden (zoals Edex, Coursera) die onze jongens regelmatig doen. Zo heeft Wytse al heel veel neuroscience geleerd (dat wil hij uiteindeiljk gaan studeren). En ze hebben al veel natuur- en scheikunde van mijn man geleerd (hij is natuurkundige).

Meertalig

Voor Engels lezen de jongens veel en schrijven ze regelmatig (ze hebben hun eigen blog) en we lezen veel met ze. Zo zijn we tegenwoordig ‘Hamlet’ aan het lezen met z’n allen. Vorig jaar heb ik Het Dagboek van Anne Frank’ met ze gelezen -in het Nederlands. Ik spreek Nederlands tegen ze maar ze spreken Engels terug. Ik heb nooit specifiek het vak ‘Nederlands’ gegeven maar toch is hun Nederlands heel goed en schrijven ze het bijna foutloos. Dat komt denk ik omdat ze zoveel lezen en omdat ze het elke dag van mij horen. Mijn moeder stuurt ze trouw elke paar weken de Donald Duck op vanuit Nederland en die lezen ze graag. Daar leren ze heel veel van heb ik gemerkt.

Geen zin

Verder gaan we regelmatig naar allerlei workshops, maken we, field trips en zien we regelmatig andere thuisonderwijzers. Er wordt zoveel georganiseerd! De meeste informatie en tips krijg ik dan ook van mijn mede-thuisonderwijzende ouders. Als de jongens een keer wat minder zin hebben, dwing ik ze meestal niet te veel om toch hun werk te doen -ze leren tenslotte het meest als ze gemotiveerd zijn. En bovendien kost het ‘schoolwerk’ veel minder tijd als je het thuis doet omdat je je helemaal kan focussen op het niveau van je kind en omdat je dingen niet onnodig hoeft te herhalen dus met een paar uur per dag kom je al een heel eind. En dan blijft de rest van de dag over voor leuke dingen -workshops, vrienden zien, skypen met vrienden en hobbies.

Heel veel dank voor je tijd om deze vragen te beantwoorden, Nynke!

Over Nynkeheel vaak verhuizen gastblog nynke

Nynke is getrouwd met een Amerikaan, woont in Australië en is heeft al op meer dan 8 plekken in beide landen gewoond. Op dit moment woont ze in de Adelaide Hills met haar gezin, 10 kippen, 4 schapen en bezoekende kangaroes en koala’s. Haar zoons houden een blog bij.

 

 

 

 

Meer inspiratie!

1 comment

Help, ik ga verhuizen! 5 tips om het makkelijker te maken. - GLOBALICIOUS 25 oktober 2018 - 11 h 35 min

[…] weken zat ik er middenin: een verhuizing. Op het moment dat ik dit schrijf zit ik in mijn ‘oude’ huis en is de wifi aansluiting actief […]

Reply

Leuk, laat een reactie achter!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll Up