Home Gastblog Gastblog Sandra: Enkele reis naar Nederland
Gastblog Sandra: Enkele reis naar Nederland

Gastblog Sandra: Enkele reis naar Nederland

door Gast

Het is de geur van de regen op je net gekochte winterjas. De frisse Hollandse lucht die je neus binnendringt. De snackbar op de hoek waar je een kaassoufflé met echte mayonaise kan halen. De Appie, de Hema en de Jumbo. Het klassieke praatje over het weer. Maar vooral: het fietsen. En dan ook nog eens zonder helm en overal waar je gaat.

Vrijheid

Het is weer zover. Ik ben weer eens terug in Nederland. Dit keer na 2,5 jaar wonen en werken in Australië & Nieuw-Zeeland. Al eerder kwam ik terug van maandenlange, verre reizen en het is toch elke keer weer ontzettend wennen om terug zijn. Onwijs fijn is het om de familie en vrienden weer te zien, maar daarmee komen ook de vragen. Want wat ga je nu doen? Wat is je plan? Een van de grote voordelen van wonen in het buitenland is dat ik veel minder maatschappelijke druk ervaar dan hier in Nederland. Er heerst in het buitenland een vrijer gevoel. Mijn vrienden en familie zien minder wat ik doe en er zijn minder serieuze vragen die gesteld worden over doelen en ambities. Belangrijker zijn vragen over waar we volgend weekend zullen gaan kamperen. En welke landen er nog allemaal op mijn lijstje staan om te bezoeken. In Nederland lijkt het alsof alles telt en daarbuiten maakt het minder uit wat je allemaal doet. En dat terwijl voor mij juist de periodes in het buitenland de gouden jaren zijn waarin ik minstens net zoveel – of misschien zelfs wel meer – groei, doe, leer en meemaak.

Druk, druk, druk

Bijna drie jaar lang leefde ik zonder agenda. Niet omdat ik minder te doen had, maar dingen ontstonden veel meer spontaan en waren overzichtelijker. Eenmaal thuisgekomen ontkom ik na een week er al niet meer aan. Vrienden willen afspraken met me plannen voor over een maand, of soms zelfs nog verder in de toekomst.  Nederland is druk en Nederlanders zijn altijd heel erg druk. Iets waar ik ook even weer flink aan moet wennen en eigenlijk ook niet meer aan mee wil doen. Dat gaat me best goed af: ik blijf vooralsnog in een fijne flow en laat veel dingen langs me heen gaan.

Twilightzone

Ik voel me alsof ik verdwaal in een land dat ik op mijn duimpje ken. Op een ander moment voelt het alsof ik met een been in Nederland sta en met mijn andere nog altijd in Nieuw-Zeeland. Soms leef ik wat meer in het nu en kan ik genieten van de Nederlandse kneuterigheid, het gemak waarop ik mijn weg vind zonder een kaart, de Hollandse pot en de prachtige architectuur die we hier kennen. Op andere dagen kan ik alleen maar denken aan de bergen in Nieuw Zeeland, mijn fantastische tijd in Wellington en de zwoele zomeravondjes aan een strandje langs de Australische kust. Op deze momenten verlang ik terug naar dit mooie stukje aarde. Dit zijn ook de dagen waarop ik onbewust per ongeluk aan de verkeerde kant van de weg ga fietsen en in een café ineens mijn koffie in het Engels bestel.

Herinneringen

Bij het terug komen hoort ook het terug zien van de dingen die je achter liet. Veel was het niet, maar een paar van mijn boeken, mijn trouwe racefiets en mijn platenspelertje roepen ook weer allerlei herinneringen op van de periode vóórdat ik naar het buitenland vertrok. Het lijkt allemaal zo lang geleden, bijna een ander leven en tegelijkertijd als iets van mij en als iets heel bekends. Mijn gevoelens barometer slaat deze weken uit naar alle kanten: het is hier fijn, het is hier verstikkend, ik ben blij en soms ook even helemaal niet.

Alleen…

Kon ik in het verleden wel eens in blijven hangen in deze twilightzone, tegenwoordig zie ik veel meer dat het een proces is waar ik gewoon doorheen moet en dat ook tijd mag kosten. Acclimatiseren in Nederland na veel of lang reizen kan best eenzaam zijn. Niemand weet precies wat jij allemaal in het buitenland hebt meegemaakt en bijna niemand heeft dezelfde ervaring als jou. Het is aan jezelf om ook hier weer je eigen leventje op te bouwen en het naar je zin te krijgen. Op sommige dagen gaat me dat uitstekend af en op andere dagen boek ik het liefst meteen het eerste vliegtuig weer het land uit. En dat laatste doe ik dan ook soms maar gewoon!

…maar toch ook samen

Ik heb dit keer het geluk om het wennen in Nederland niet alleen te doen maar met een vriendinnetje die precies hetzelfde doormaakt als ik. Ook zij woonde ook 2,5 jaar in het buitenland en daar hebben we elkaar ontmoet. Samen wonen we nu in een heerlijk huisje in Utrecht. Sydney is onze gemene deler en wanneer een van ons op een avond even totaal leeg, verward of verdrietig is, is er altijd de ander om even mee te delen. Samen irriteren we ons aan RTL Boulevard, genieten we van een boterhammetje met échte kaas, gniffelen we om de kriebels in onze buik op de avond voordat we beide aan een nieuwe baan starten en fietsen we als twee zorgeloze vrouwen door de stad met een glimlach op ons gezicht en een tas vol mooie herinneringen.

 

Over Sandra:

 

Sandra is net terug van 2,5 jaar wonen en werken in het buitenland. Al meer dan 10 jaar reist ze de hele wereld rond. Ze schrijft over haar buitenlandse avonturen en deelt haar favoriete hotspots van over de hele wereld.

Meer inspiratie!

6 reacties

Marieke
Marieke 2 juli 2018 - 0 h 51 min

Hallo Sandra, dank voor jet schrijven van dit gastblog en wat een mooi en verhelderend verhaal. Succes in Nederland.
Groet van Marieke

Reply
Avatar
Sandra 2 juli 2018 - 15 h 23 min

Hoi Marieke, dank je wel! Gaat goed komen 🙂 Groetjes Sandra

Reply
Avatar
Emile 3 juli 2018 - 10 h 18 min

mooi verhaal Sandra, wanneer gaan we borrel doen? 🙂

Reply
Avatar
Sandra 3 juli 2018 - 19 h 03 min

op Hongerige Wolf?

Reply
Avatar
Marc Boas 3 juli 2018 - 11 h 53 min

<3

Reply
Loslaten en gaan – Over hoe je terugkeer een plekje te geven in Nederland - GLOBALICIOUS 6 september 2018 - 15 h 38 min

[…] twilight zone die gastblogster Sandra beschreef is heel erg herkenbaar en het compleet tegenstrijdige gevoel over hoe bijzonder het is […]

Reply

Leuk, laat een reactie achter!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll Up