Home Persoonlijk Mijn dochter van 9 vloog alleen
Alleen reizen dochter

Mijn dochter van 9 vloog alleen

door Marielle

Toen mijn dochter 9 jaar was vloog ze alleen naar Nederland om een paar weken door te brengen bij familie en vrienden. Het was een trans-Atlantische vlucht, van Curaçao naar Nederland; zo’n 10 uur vliegen. Onder begeleiding van het luchtvaartpersoneel natuurlijk, maar wel echt alleen, niet met familie of iemand die wij kenden.

Onverantwoordelijk…

Ik kan me de reacties van mensen nog herinneren, toen ze hoorden dat ze alleen vloog.

alleen vliegen 1

Bij een aantal kon ik voelen dat ze het onverantwoordelijk vonden. Of stoer van mij, omdat ze dat zelf nooit zouden hebben gedurfd. Een moeder vertelde me dat ze dan de hele vakantie geen oog dicht zou doen. Een ander zei dat ze het zichzelf nooit zou vergeven als er iets zou gebeuren.

Misschien zou ik ook zo hebben gereageerd als ik niet zo’n internationaal leven had geleid. Want dat verandert wel je perspectief. Aan de andere kant denk ik dat ik ook zonder deze internationale ervaringen dit wel zou hebben aangedurfd.

Ik weet dat de wereld niet altijd veilig is. Dat er gevaren sluipen, enge mensen rondlopen, ongelukken kunnen gebeuren. Risico’s zijn er altijd. Natuurlijk vond ik het eng om haar te laten gaan. Ik reed met een knoop in mijn maag naar de luchthaven. Moest echt even slikken toen ze bij het afscheid zachtjes ging huilen. En toen ik wegreed van het vliegveld en haar vliegtuig zag opstijgen, kon ik mijn tranen niet bedwingen. Daar ging mijn meisje, helemaal alleen in dat enorme vliegtuig…

Maar ondanks de knoop in mijn maag, bracht ik haar naar het vliegveld. Ik slikte mijn angst weg bij het afscheid, gaf haar nog een extra dikke knuffel en duwde haar zachtjes naar de stewardess die op haar wachtte. Toen ik wegreed, liet ik mijn tranen de vrije loop. Toch wist ik toen al dat dit een goede beslissing was.

Waarom? Laat ik eerst vertellen hoe zij (en ik…) het ervaren heeft.

 

Zin hebben, bang zijn en toch maar doen

Toen we maanden voor haar vertrek aan haar vroegen of ze misschien alleen wilde vliegen, vond mijn dochter dat direct een geweldig idee. Het plan was dat ze 2 weken zou blijven en bij verschillende mensen ging logeren. Ze was heel erg enthousiast, keek er naar uit om iedereen weer te zien en vond het vooral erg stoer dat ze alleen ging reizen. Ze vertelde aan iedereen dat ze alleen ging vliegen en was echt trots op zichzelf.

Veel voorpret dus en ze kon bijna niet wachten om haar koffer in te pakken en kadootjes te kopen voor iedereen in Nederland.

De dag voor vertrek pakten we de laatste spulletjes in en kozen we samen wat er in haar rugzak moest die meeging als handbagage. Een tekenblok met potloden, een reisdagboekje – zelf uitgezocht en nog onbeschreven, haar Ipad met oude maar ook een paar nieuwe spelletjes. Een boek om te lezen, een paar sokken en een vestje en een zak snoep – zelf vol geschept bij Jamin. Het leukste vond ze de kleine ingepakte kadootjes die ik voor haar had gekocht en die ze pas mocht open maken in het vliegtuig.

Toen ik haar de laatste avond voor vertrek welterusten wenste, merkte ik voor het eerst dat ze een beetje bang en zenuwachtig was. Ik probeerde haar gerust te stellen maar besloot niet te lang erover te blijven praten. Gelukkig viel ze snel in slaap.

De volgende dag, toen we onderweg waren naar het vliegveld, hoorde ik dat ze zichzelf een peptalk gaf. Ze zei: “Het komt allemaal goed. Ik kan dit”.  De knoop in mijn maag werd strakker, maar ik vond het zo goed van haar dat ze zichzelf kalmeerde en kon oppeppen.

Na het inchecken gingen we nog even wat drinken en eten op het vliegveld, voordat ze vertrok. Ze had net afscheid genomen van haar vader, want die moest weer naar werk. Achteraf gezien, een goed idee dat hij eerder weg ging, want hij vond het opeens heel moeilijk om haar te laten gaan en dat zou het afscheid nog moeilijker hebben gemaakt.

We zaten samen te eten en we keken naar alle reizigers die voorbij kwamen. En ik voelde dat de moed in haar schoenen zakte.  Nu het zo dicht bij kwam, werd het opeens erg spannend. Ze keek me aan en zei dat ze toch liever niet wilde gaan. Dikke tranen biggelden naar beneden.

Ik kon me haar gevoel zo goed voorstellen. Maar ik wist dat ik rustig moest blijven en moest doorzetten. Dus ik moedigde haar aan.  We probeerden te denken aan alle leuke dingen die ze ging doen in Nederland. En ik herinnerde haar er aan dat het heel normaal is om nu bang te zijn en niet meer te willen. Als je iets nog nooit hebt gedaan, is het altijd heel eng. Maar ook dat je dan vaak de dingen in je hoofd erger maakt dan het echt is. En dat als je doorzet en het toch doet, het vaak zo enorm meevalt.

Ze luisterde, knikte en slikte dapper haar tranen weg. Ik besloot niet langer te dralen, het afscheid niet verder uit te stellen en dus liepen we naar de gate. De stewardess wachtte al op haar, samen met een andere jongen. Mijn dochter had al even met hem kennis gemaakt toen we incheckten. Ze vond het fijn om hem daar weer te zien en te weten dat ze niet het enige kind was dat alleen reisde.

Nog een laatste dikke knuffel, weer wat tranen en daar ging ze. Ze draaide nog een paar keer om, zwaaide voorzichtig, ging de bocht om en weg was ze.

Oef. Dat was wel even zwaar.

Ik heb natuurlijk in de zenuwen gezeten tijdens haar vlucht.

 

Vliegen is leuk

Alle zorg werd weggenomen toen we haar spraken via Skype na aankomst bij oma.

Eén van de eerste dingen die ze tegen mijn moeder zei was dat ze vanaf nu altijd alleen kon reizen omdat ze precies wist hoe het moest.

Haar ervaringen tijdens de vlucht waren alleen maar positief geweest. Allereerst waren er meer kinderen die alleen vlogen. Dat groepje wordt van begin tot eind bij elkaar gehouden. Kiki vertelde dat ze vanaf het begin vriendschap sloot met de andere kinderen. Ze mochten tijdens het wachten in de lounge verblijven, waar ze lekker konden hangen en wat drinken en eten. De vlucht zelf vond Kiki ook prima gaan. Ze had met één van de andere kinderen op haar Ipad spelletjes gedaan, film gekeken en veel gekletst. De stewardessen waren aardig en de tijd was voorbij gevlogen.

Ook de terugreis verliep vlekkeloos. Ze had geen zenuwen meer, zag nergens meer tegen op en ging zonder problemen mee met de stewardess. Dit keer waren er geen andere alleenreizende kinderen op haar vlucht, maar dat was okay. Ze zat schijnbaar naast een vriendelijke vrouw die gezellig met haar gekletst had.

We verwelkomden een enthousiast, blij meisje terug, vol verhalen. Maar vooral ook een meisje met meer zelfvertrouwen.

 

Zo veel waardevolle levenslessen

Deze reis heeft mijn dochter zo veel gebracht.

Allereerst bracht het veel nieuwe herinneringen en een prachtige kans om de band met familie en vrienden weer aan te halen. Het feit dat ze daar alleen was, leidde ook echt tot ‘quality time’ met mijn moeder, mijn broer en zijn vrouw en alle anderen die ze bezocht. Dat is toch anders als we daar met het hele gezin zijn.

Maar zeker zo belangrijk is het feit dat ze zelf zo gegroeid is. En dan heb ik het over een groei in haar zelfvertrouwen, haar zelfkennis en haar zelfstandigheid.

Deze vlucht en deze vakantie hebben haar ontzettend veel waardevolle levenslessen gebracht.

  • Ze heeft geleerd dat het okay is om bang te zijn als je voor het eerst iets moet doen. Maar dat het juist moedig is om bang te zijn en het dan toch te doen.
  • Ze heeft geleerd om zichzelf gerust te stellen als de paniek toeslaat.
  • Ze heeft geleerd dat nieuwe dingen doen in eerste instantie heel leuk lijken, maar als puntje bij paaltje komt, het dan opeens heel eng kan zijn. En als je dan toch doorzet, je heel trots op jezelf voelt.
  • Ze heeft geleerd dat ze veel stoerder is dan ze denkt.
  • Ze weet nu dat ze zich prima kan redden.
  • Ze heeft zich gerealiseerd dat ze echt goed is in het contact maken met mensen.
  • Ze heeft geleerd om meer uitleg te vragen als ze iets niet begrijpt – ook als ze niemand om zich heen goed kent.
  • Ze heeft geleerd om haar emoties onder controle te krijgen en door te zetten.
  • Ze heeft leren omgaan met heimwee en geleerd dat afleiding dan het beste werkt.

Al dit in 2 weken tijd. En het alleen vliegen speelde daarin een grote rol.

 

Niet voor ieder kind

Ik zeg niet dat iedereen dit moet doen. Elk kind is anders en elke ouder anders. Mijn dochter had natuurlijk al veel gevlogen met ons – ze was al bekend met vliegvelden en vliegtuigen.

Daarnaast weet ik dat ze erg flexibel is, het snel naar haar zin heeft en zichzelf goed kan vermaken. Hoewel ze nooit zo lang weg was geweest van huis, schatte ik in dat ze dit aankon.

Ik vind het belangrijk dat mijn kinderen zichzelf leren te redden. En dat leren ze alleen door ervaringen.

Ik had alle vertrouwen in deze reis, maar wist van tevoren natuurlijk niet hoe mijn dochter het zelf zou ervaren. Uiteindelijk bracht het haar veel meer dan ik zelf ooit had gedacht.

Zoveel mensen hebben haar gezegd hoe stoer ze haar vonden, en dan zag ik haar glimmen.

En ze mag ook trots zijn op zichzelf. Ze heeft het toch maar mooi gedaan. Ondanks dat ze bang was. Ondanks dat het nieuw was. En daar ben ik nog het meeste trots op.


 

Meer inspiratie!

2 reacties

Avatar
Wilma 14 augustus 2018 - 7 h 36 min

Onze Tom heeft ook alleen gevlogen toen hij 9 jaar oud was dus heel herkenbaar wat je schrijft. Prachtig omschreven Marielle, ik kijk nu al uit naar je volgende blog 🙂 Een zonnige groet vanuit Nederland. Liefs, Wilma

Reply
Avatar
Felice 19 augustus 2018 - 16 h 17 min

Super goed dat je dit gedaan hebt Marielle en mooi hoe je het verwoord. Moest meteen hieraan denken: Mijn nichtje en ik vlogen op ons 12e ook alleen (wel samen met z’n 2e maar in die tijd was het nog zonder stewardess). Wij hadden nog amper gevlogen, maar uiteraard vonden we onszelf groot genoeg en konden we dit heus wel alleen. Haha toen voelde we onzelf mega stoer en we hebben ’t er nog over tot op de dag van vandaag 😉 haha super leuk dat je dochter met zoveel zelfvertrouwen terug kwam. Dit moment zal haar nog haar hele leven bijblijven 🙂 liefs, Felice

Reply

Leuk, laat een reactie achter!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll Up