Help de chocoladeletters smelten, Sinterklaas vieren in het buitenland

Wat geef jij je kinderen mee aan Nederlandse cultuur als je in het buitenland woont? Voor ons is Sinterklaas de belangrijkste Nederlandse traditie voor onze kinderen, die beiden in het buitenland geboren zijn. Jaren vierden we het nauwelijks, maar met twee kleine gelovigen is er geen ontkomen aan.

Hoe anders is de viering hier? Hij heeft zijn rode tabberd aan, zijn vertrouwde baard en het grote boek. Uiteraard heeft hij ook kadootjes bij zich. In sommige opzichten is het bijna Hollandser dan Hollands, zo’n Sinterklaas viering in het buitenland. De pepernoten en banketletters worden overgevlogen uit Nederland. De Pietenpakken zijn van de HEMA.

En toch ook weer niet Hollands. Zo kon de nieuwe Indiase buurvrouw geen van de lekkere pepernoten, speculaasbrokken en chocoladeletter eten. Ze is namelijk niet alleen vegetarisch, maar bleek ook geen eieren te eten, en die zitten in al deze lekkernijen.

Wat was er nog meer anders aan zijn bezoek?

 

 

Globalicious pepernoten Margot
Globalicious- Deze lekkernijen kon de Indiase buurvrouw helaas niet eten

5 Verschillen Bij Sinterklaas Vieren in het Tropische Buitenland

 

1) Warmte

Het is hier altijd boven de 30 graden en meer dan 90% luchtvochtig- de echte tropen dus. Dat is best uitdagend voor de oude man en de Pieten, die moeten zorgen dat ze niet smelten (en de chocoladeletters ook niet) bij hun interactie met de kinderen. Dat je helemaal verkleumt bij de intocht en daarna warme chocomel moet drinken om weer op te warmen? Nee, daar is geen sprake van, tenzij de airconditioning per ongeluk te koud staat afgesteld.

 

2) Schoorsteen

Vanwege die warmte hebben onze huizen geen verwarming- en dus ook geen schoorsteen. Hoe kan hij dan toch die kadootjes in de huizen krijgen? Daar is wat op gevonden. Bij de intocht van Sinterklaas krijgt hij van de “burgemeester” (de Nederlandse honorair consul in Brunei) de sleutels van alle huizen overhandigd. Ook de huissleutels van de kinderen die in steden een uur verderop wonen en waar de Nederlandse gemeenschap te klein is (geworden) voor een eigen Sinterklaas viering. Zo kunnen de Pieten toch ’s nachts de huizen in.

 

3) Aandacht

In Nederland is Sint overal, van de school en de supermarkt, tot het Sinterklaasjournaal en de viering op het werk van de ouders. Dat is hier natuurlijk minder. Tijdens de Nederlandse les is er aandacht voor, en thuis natuurlijk plus een klein beetje in de bibliotheek (die ook Sinterklaas boeken heeft). Er is een intocht en een huisbezoek, dat is wel heel bijzonder.

 

4) Huisbezoek

Ik kan me niet heugen dat de Sint vroeger bij mij thuis op bezoek kwam. Uiteraard werd er aan de deur geklopt, precies als mijn vader even de kamer uit was. Maar Sint Nicolaas heeft bij ons nooit een stap over de drempel gezet. Hier kun je je echter aanmelden als huis, en dan komen er een aantal gezinnen bij elkaar, iedereen neemt wat te eten mee en dan komt de Sint langs, met Pieten. Heel gezellig, en iedereen krijgt een kado. De rest van de kadoos komt dan later in huiselijke kring. Vaak, zoals bijvoorbeeld in Beijing, is de Nederlandse ambassade het toneel voor de Sint viering, maar een ambassade hebben we hier niet.

 

5) Pieten

De discussie over Zwarte Piet is inmiddels ook doorgedrongen tot in Brunei. Zowel binnen als buiten de Nederlandse gemeenschap zijn er mensen voor en tegen. Vroeger was de Nederlandse gemeenschap groot en invloedrijk, met onder andere een eigen Nederlandse basisschool en weinig niet-Europese expats. Tegenwoordig is dat veranderd, expats komen overal vandaan, van India en China tot Venezuela en Nigeria. De Nederlanders maken deel uit van de internationale gemeenschap. Een gemeenschap die vragen stelt bij het uiterlijk van de Pieten. Want onze kinderen zitten in de klas bij Nigeriaanse kinderen, Afrikaans-Amerikaanse kinderen en nog heel veel andere nationaliteiten. Hun ouders zijn vrienden en mede-ouders, bazen en collega’s op het werk en zeker geen “knechten.” We willen onze kinderen Nederlandse tradities mee geven, maar we stellen ons hierdoor steeds meer vragen bij dit gedeelte van een mooie traditie . Inmiddels wordt er hier in Brunei al een paar jaar geexperimenteerd met verschillende Pieten, van zwart tot groen en dit jaar ook roetpieten zoals in het Sinterklaas Journaal. Toch gaat verandering langzaam.

 

Anders en toch Vertrouwd

Kortom, Sinterklaas in de tropen is een andere, maar toch ook vertrouwde en zeker bijzondere en verrijkende ervaring. Een traditie die voor ons van belang is om door te geven. Mijn kinderen (5 en 3 jaar oud) waren ook dit jaar weer zeer onder de indruk van de Sint en zijn Pieten.

En hun blijdschap om een handje pepernoten of een kado? Die is precies hetzelfde als in Nederland.

De magie van Sint? Die smelt duidelijk niet in de tropen.

 

Welke Nederlandse tradities geef jij door aan je kinderen? Zet het hieronder in de comments.

LEES MEER:

Hoe vieren de andere Globalicious vrouwen Sinterklaas in het buitenland? Lees over de ervaring van Susan Manni in Zwitserland en over Het Geheim van Sinterklaas van Aimee van Bilsen, of bekijk de Sinterklaas PLOG (foto blog) van de Globalicious schrijfsters van vorig jaar.

Post Author: Margot

Margot
Margot woont sinds 2015 met haar gezin in Brunei. Een grote verandering na 4 fantastische jaren in metropool Beijing, waar ook haar twee kinderen werden geboren. Eerder woonde Margot in Barcelona en werkte zij in Oost-Afrika op het gebied van internationaal recht. Margot is Expat Coach en Trainer bij Clarity Brunei en bij haar eigen bedrijf Expat Energy (www.expat-energy.com). Ze begeleidt expats wereldwijd bij de hobbels van het leven, wonen en werken in het buitenland. Haar passies zijn reizen en nieuwe culturen ontdekken. Haar reis-wishlist wordt alleen maar langer. Daarnaast houdt ze van lezen en maakt ze met haar kinderen al dansend de woonkamer onveilig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.