Home Emigreren Vriendschap kent geen grenzen
Vriendschap kent geen grenzen

Vriendschap kent geen grenzen

door Susan

Momenteel ben ik met mijn gezin aan het reizen over de wereld. Eerst hebben we veel landen van Europa bezocht en sinds eind september zijn we in Zuid Afrika. Zuid Afrika is voor ons geen onbekende plek. We zijn hier 2 keer eerder geweest voor vakantie.

Dit land heeft een bijzonder plekje in ons hart.

Afgelopen week reden we van Kaapstad naar Mosselbaai. Een dikke 4 uur rijden over deels twee- deels eenbaansweg. Een weg die we al vaker hadden gereden en ook dit keer verbaasden we ons weer over het eindeloze vergezicht en het mooie landschap.

Op een gegeven moment reden we langs Kam’bati (omgeving Swellendam). Geen super bijzondere plek, maar voor mij een waardevolle plek. Het is namelijk de plek waar we, nu bijna twee jaar geleden, met twee van mijn vriendinnen en hun gezin hadden afgesproken. Terwijl mijn man reed en onze dochters in diepe rust waren dacht ik weer terug aan dat jaar, aan die vakantie daar.

Een voor mij heftig jaar

Dat jaar was ik zwanger geweest, had een missed abortion en vervolgens bleek het een partiele mola zwangerschap, welke ontwikkelde tot een persisterend trofoblast, een vorm van kanker van de placenta. Van maart tot en met november ben ik bijna wekelijks bij de gynaecoloog geweest en heb ik uiteindelijk meerdere chemo injecties gehad om uiteindelijk in december weer ‘genezen’ te zijn. Al met al een ontzettend heftig jaar voor mij, maar net zo goed voor mijn man en mijn dochter van toen 2,5, die meerdere keren huilend achterbleef als ik naar het ziekenhuis moest, maar ook meerdere keren meeging.

Een jaar waarin mij opnieuw duidelijk werd dat vriendschap geen grenzen kent.

In dat jaar werd voor mij duidelijk dat vriendschap geen grenzen kent. Op het moment dat ik vriendinnen vertelde van mijn situatie waren er een aantal al direct tickets aan het kijken wanneer ze naar me toe konden komen. Andere belde me op en weer anderen stuurden kaartjes en/of mailtjes of berichtjes. Op dat moment is de afstand tussen Zwitserland en alles erbuiten groot, maar deels ook klein. Want contact is zo makkelijk gemaakt.

En dan heb ik het nog niet over de vriendinnen in Zwitserland die gelijk wilden langskomen, allerlei hulp aanboden en/of in het ziekenhuis langskwamen.

Vriendinnen waren voor mij altijd al heel belangrijk, dit jaar nog extra. Het grootste gedeelte van daar jaar heeft om mijn ziekte en genezing gedraaid, voor mij dan. Ik had weinig ruimte voor anderen. Heb mijn best gedaan, maar lang niet zo goed als ik normaal doe. Maar mijn vrienden bleven en hadden aandacht voor mij. Van dichtbij en ver weg. Het werd me duidelijk dat vriendschap geen grenzen kent.

Met vriendinnen in Nederland, Nederlandse vriendinnen in Zwitserland, Nederlandse vriendinnen in Afrika en Internationale vriendinnen in Zwitserland, ik was omringd met liefde.

Terug naar Zuid Afrika

Dat heftige jaar sloten we als gezin heel mooi af in het prachtige Zuid Afrika, deels alleen als gezin, deels samen met vrienden. Met die vrienden zaten we in Kam’Bati, waar we begin september langs reden.

Het ene gezin woonde toen in Angola, het andere in Mozambique en wij in Zwitserland. We spraken af in Zuid-Afrika. Hoe bijzonder. Voor ons een geweldige ervaring waar we veel mooie herinnering aan over hebben gehouden.

Voor mij opnieuw weer een besef, toen en nu, dat vriendschap voor mij en mijn vriendinnen geen grenzen kent. Waar ik ook ga, wat er ook gebeurd, ik heb de liefste en fijnste vriendinnen die er zijn. In Nederland en ver daarbuiten. Ik ben een gezegend mens.

Meer inspiratie!

Leuk, laat een reactie achter!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll Up